ಸ೦ಬ೦ಧಗಳೇ ಹೀಗೆ!!

SSLC ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದು ಬೇಸಿಗೆ ರಜ ಪ್ರಾರ೦ಭವಾಗಿತ್ತು. ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಗೆ ಅಜ್ಜನಮನೆಗೆ ಕೆಲ ದಿನಕ್ಕಾದರೂ ಹೋಗಿರದಿದ್ದರೆ ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯ ಪುಕಾರು ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿ ಕೇಳಬೇಕು. ರಜೆಯ ಅರ್ಧ ಅಜ್ಜನಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುವುದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.

ಪ್ರತೀ ವರ್ಷದ೦ತೆ ಅಜ್ಜನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರತೀ ಜಾಗವೂ ನನಗಿಸ್ಟ. ಮನೆ ಹಿ೦ದಿನ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಚಿಕ್ಕ ಜಲಪಾತ, ಆ ಬೇಸಿಗಯಲ್ಲೂ ಬತ್ತದೇ ಹರಿಯುವ ಸಣ್ಣ ನೀರಿನ ಧಾರೆ, ಸುಮ್ಮನೆ ನೋಡುತ್ತ ಕುಳಿತುಬಿಡೋಣ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲಿರುವ ಆ ಶಿವಾಲಯ..... ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಕಾಣುವ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತವ೦ತೂ ಮನಮೋಹಕ.

ಅಜ್ಜನ ಮನೆಯಿ೦ದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ರತ್ನಜ್ಜಿಯ ಮನೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಅವರು ರಕ್ತಸ೦ಬ೦ಧಿಗಳೇನು ಅಲ್ಲ, ರತ್ನಜ್ಜಿ ಎ೦ದು ಕರೆಯುವುದು ನಾವು ಅವರ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಗೌರವ ಎನ್ನಬಹುದು. ಅಜ್ಜನಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಅವರಮನೆಗೊ೦ದು ಭೇಟಿ ಇದ್ದಿದ್ದೇ. ಚಿನ್ನು-ಪುಟ್ಟಾ ಅ೦ತ ಅವರು ಕರೆದರೆ ಅದೇನೋ ಸ೦ತೋಷ, ಪ್ರೀತಿ ಅವರ ಆ ಕೂಗಿನಲ್ಲಿ ತು೦ಬಿ ತುಳುಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಹಾಗೆ ಕರೆಯಲು ಕಲಿತಿದ್ದು ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನಿ೦ದ. ಅದೇನೋ ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗಿನ ಮಾತು, ಆದರೆ ರತ್ನಜ್ಜಿ ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ನನ್ನನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಾನು ಅ೦ದರೆ ಅವರಿಗೇನೋ ವಿಪರೀತ ಪ್ರೀತಿ. ಆ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಇರಬೇಕು ಪ್ರತೀಬಾರಿ ನನ್ನನ್ನು ಅವರಮನೆಗೆ ಕರೆಯುವುದು.

ಆದಿನ ರತ್ನಜ್ಜಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ಬೇರಾವುದೋ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಮರುದಿನ ಸ೦ಜೆಯೇ ಬರುವುದು ಎ೦ದಿದ್ದರು. ಚಿನ್ನು-ಪುಟ್ಟಾ ಈವತ್ತು ರತ್ನಜ್ಜಿ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದುಬಿಡು. ಇಸ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಬೇಜಾರು ಅ೦ದಿದ್ದರು ರತ್ನಜ್ಜಿ. ಅವರಮಾತಿಗೊಪ್ಪಿ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊ೦ಡೆ.

ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಚಲನಚಿತ್ರ ನೋಡುತ್ತ ಸೋಫಾದಲ್ಲಿ ರತ್ನಜ್ಜಿಗೆ ಅ೦ಟಿಕೊ೦ಡು ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. Boarding School ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಗ "I Love you mom" ಎ೦ದು ಅಮ್ಮನನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊ೦ಡ ಸನ್ನಿವೇಶ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಯಾಕೋ ಅಮ್ಮ ತು೦ಬಾ ನೆನಪಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ರತ್ನಜ್ಜಿಯ ತೊಡೆಯಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟು ಅವರ ಮುಖ ನೋಡಿದೆ. ನನ್ನ ಹಣೆಗೊ೦ದು ಮುತ್ತಿಟ್ಟು "I Love you ಪುಟ್ಟಾ" ಎ೦ದ ರತ್ನಜ್ಜಿಯ ಕಣ್ಣು ತು೦ಬಿಬ೦ದಿತ್ತು.

ಇ೦ದು ರತ್ನಜ್ಜಿ ನಮ್ಮೊ೦ದಿಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರ ನೆನಪು ಎ೦ದೂ ಮರೆಯದ೦ತೆ ನನ್ನೊ೦ದಿಗೆ ಉಳಿದುಕೊ೦ಡಿದೆ.